Η ΚΑΚΟΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ

Όλες οι νιές παντρεύτηκαν και πήραν παλληκάρια,

και γω, μάνα μ’, η έμορφη μαράθηκ’ η καρδούλα μ’,

μαράθηκ’ η καρδούλα μου και χτίκιασ’ η ψυχή μου.

Τον δίνω μήλο δεν το τρώγ’, γλυκό κρασί δεν πίνει,

τον στρώνω πέντε στρώματα και πέντε μαξιλάρια,

και πάπλωμα μαγιωνιαστό, σιντόνι κρυσταλλένιο.

-Σήκω, μαράζη μ’, πλάγιασε, σήκω, μαράζη μ’, πέσε

κι’ άπλωσε το ξερόχερο σ’ στον αργυρό τον κόρφο,

να ιδής του Μάη τη δροσιά, τ’ Απρίλη τα λουλούδια.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here